Eenzijdige liefde

In elke relatie die ik in mijn leven aan ga is de allergrootste uitdaging (voor mij) hoe de verwachtingen van beide partijen zich tot elkaar verhouden. Ben je bijvoorbeeld binnen een vriendschap op zoek naar iemand die af en toe terug appt en vraagt hoe het met je gaat, dan ben ik helaas niet degene die je zoekt. Lange telefoongesprekken om je gevoelens uit te diepen? Ook niet helemaal mijn ding. Heb je een pubquiz-team en zoek je iemand met veel nutteloze kennis? Dan wordt het ineens interessant. 

Zo heb ik zelf ook verwachtingen van de mensen om me heen. Bijvoorbeeld dat ze met mijn gemankeerde persoonlijkheid om kunnen gaan. Eigenlijk is dat het wel. Er blijven weinig mensen over kan ik je vertellen. Maar er is maar één relatie in mijn leven die ik als het meest uitdagend beleef. Met dit jaar als absolute uitschieter: mijn relatie met Arsenal Football Club. Ik zal proberen om het aan de hand van wat voorbeelden te verduidelijken. 

Ten eerste is het zeer lastig als een relatie zoveel invloed heeft op het levensgeluk van de ene persoon, terwijl de ander niet weet dat je bestaat. Ik praat honderduit over Arsenal tijdens werk, feestjes, bij familie en onderweg. Of het op kantoor bij Arsenal ooit over mij gaat? Ik vraag het me ten zeerste af. Ik ben verliefd, voor de ander ben ik een nummertje. 

Ten tweede is er sprake van een zeer onrealistisch verwachtingspatroon. Want terwijl Arsenal niet weet dat ik besta, heb ik wel een hoop eisen bij hoe Arsenal zich gedraagt. Attractief, aanvallend, veel doelpunten en veel punten. Allemaal tegelijk als het even kan. En als dat niet lukt word ik boos op Arsenal, luister ik niet meer naar podcasts en schrijf ik geen stukjes meer voor de supportersvereniging. Ik zal ze krijgen! 

Maar Arsenal en ik hebben het helemaal nooit gehad over wat ze mij verschuldigd is. Want ze is mij helemaal níéts verschuldigd. Arsenal was altijd al Arsenal, en ik besloot er verliefd op te worden. Dat mág, maar geeft de club helemaal geen verplichting richting mij: dat zielige jongetje dat dromerig naar zijn crush kijkt en boos wordt als ze geen punten pakt. 

Ik denk dat vele Arsenal-supporters zich de laatste weken net zo voelen als ik. Dus daarom wil ik jullie herinneren aan de afspraak die we impliciet wél hebben gemaakt. Arsenal doet haar best om alle wedstrijden te winnen, en wij moedigen haar aan, juichen als het goed gaat en supporten als het minder gaat. Meer kunnen, en mogen, we niet van elkaar verwachten. En dan hopen we gewoon heel erg dat onze support titels oplevert, maar dat eisen we niet.

Snijboon